-लालु पौडेल | 
यस 'अन्तिम पलहरु' भजन पुस्तकमा समावेस भएका भजनहरु कपिराइट भएको हुनाले कुनै पनि भजन, भजनको खण्ड वा अंशलाई बिना अनुमति रेकर्ड गर्न, बिधुतिय वा छापाको माध्यमबाट प्रकासन गर्न शख्त मनाही  गरिएको छ । यदी यसो गरिएको भेटिएमा प्रतिलिपित ऐन अनुसार कारवाही हुनेछ ।
            (८९)
पापको भारी उठाइदिने कुन इश्वर छ र
येशू नै हुन बिन्ती सुन्ने अरु कसको भर ।

एक्लै थियो आदि मानव हव्वा साथी दिए
एक्लै हुँदाको बेखुशीका दिन दूर गरी दिए
खुशी देख्दा शैतानले त पारिहाल्यो जालमा
तर बोल्थे प्रभु सपनामा कैले भेट्थे पालमा

मान्छेका संन्तान हजारौ भए पाप गरिरहे
पश्चाताप गर्दै पाउमा पर्दा माफ गरिरहे
पापको जालो त माासिएन बर्षौ बर्ष गए
आखिर प्रभु मानिस भै कू्रसमा बलि भए ।

(९०)
हृदयमा सँगालेर राखे है तिमीले यो येशूको बचन
दायाँबाँया सर्केर नजाओस कहिल्यै तर्केर त्यो मन ।

मह भन्दा गुलियो दह भन्दा गहिरो प्रभुको कुरा छ
आँखा बन्द गरेर मनखुशीले नहिँड दैलैमा छुरा छ,
दिनभन्दा उज्यालो ज्योतिभन्दा चकिलो यो बाटोमा
के नै दिनपर्छ र हृदयको धन्यबाद मुक्तिको साटोमा

कुनैबेला एकदिन येशू लिन आउछन् धरती छोड्नैछ
आँखा चिम्म गरेर श्वास बन्द गरेर हात यो जोड्नैछ
पापी संसार छोडेर मूलबाटो मोडेर बिदाईको बेलामा
विश्वास नापिन्छ साँचो छ कि झूट हो परौला फेलामा ।

(९१)
यो अधर्मी यो पापीलाई मुक्ति मार्ग तारी
हो किन आज आँसु दियौ जेल भित्र पारी
हे किन मलाई कष्ट पारयौ जेलभित्र पारी
हे किन मलाई आँसु दियौ जेल भित्र पारी

चारैतिर दिवार छ  बाहिर केही देखिएन
किन मलाई संसारको आषिश लेखिएनन
बाहिर जाने रहर लाग्दा मुटु छिँया पर्छ
प्रतिज्ञाको बचनले मात्र सास अडने गर्छ

आउ येशू यो बार खोल्न तिम्रै घर जान्छु
याहाँ सधैं रुनुभन्दा त त्यही असल ठान्छु
पापको लेखा लियौ भने यहीँ सडिजाउँला
तिम्रो जस्तो क्षमा दया अरु काहाँ पाउँला ।

(९२)
तिम्रै छ आशा तिम्रै भरोषा तिमीमै छ येशू तिर्षना
जता जाउँ म जे भनुँ म सक्दिन है कहिल्यै बिर्षन ।

पलपलमा दिलको धड्कनमा रातो रगत बगेसरी
तिम्रै माया हो हे परमेश्वर हरपल बग्ने मुटुभरी
लौ बनाउ या गलाउ माटोमा तिम्रै हातमा पर्नुछ
रिझाउ या दुःखाउ साटोमा तिम्रै साथमा मर्नुछ ।

हजार हजार बर्ष हर्ष जिन्दगीको यो निष्कर्ष हो
प्रभुबिना जिउनु किन मृत्यु त एउटा उत्कर्ष हो
टुटाउ तन या जिउँदै उठाउ हृदय हो तिम्रै लागि
भूल भए माफ गर मान्छेको मन छ जालि जालि ।

(९३)
येशू आउने बाटो हेरदै कुिररहेछु म पनि
आउँछन कि उठाउन छिट्टै मलाई भनि
थाँकिसके येशू कुर्दा कुर्दै धेरै दिनहरु गए
सकिन आखिर आँखा थाम्न अनायासै रोएँ ।

शैतान पनि सताउनलाई मेरै छेउ आउँछ
बिश्वासबाट हटाउन अनेक जुक्ति लाउछ
आकास हेरेर चिच्याउँदा गुहार नपाउँदा
जीवनै थाम्न गा¥हो भयो, येशू नआउँदा ।

उनको नजिक नपाउँदा म कमजोर बन्छु
बर्बराउँछु आत्मासगैं केके केके बात गर्छु
हृदयको बेदनाहरुलाई झट्टै येशू बुझिदेउ
त्यागिदिन्छु यो दुनिया सारा आसुँ पुछिदेउ ।

(९४)
प्रभु तिम्रो चरणमा कसरी म आउँ
थाहा छैन केके गरेँ सबै क्षमा पाउँ ।

ढीट बनेर म हिँडिरहे कता कता हराएँ
नासिएर जाने थोकहरु मैले मन पराएँ
आजै राती आयौ भने के हाल होला खै
चारैतिर छ पापी ज्वाला उम्काईदेउ है ।

तिमै घरमा बस्न ुछ म युगौयुग सँगसँगै
उज्यालो र सुन्दर घरमा मनोहर मँगमँगै
तिमै साथ आउँछु म तयार हुने मौका देउ
याँहा भूल्ने रहर छैन संसार तर्ने मैका देउ ।

(९५)
नरोउ नरोउ हे छोराछोरी तिमीले रुनु हुदैँन
तिम्रो बाबालाई नरकको कुनै कष्टले छुदैँन ।

मेरै रगत बग्छ सबमा सबै मेरा दाजुभाई
मैले नै तिमीलाई सृष्टि गरे खुशीमा रमाई
मेरै घरमा भजन बस्न हाँसी खुशी रमाउन
कसैले नि सक्दैन छेक्न मिलन यो टुटाउन ।

मेरो लागि दुःख सहनेले इनामहरु पाउँनेछ
मुकुट लगाई मेरो अघि रमाउँदै  गाउँनेछ
आँखा खोली हेरिदेउ जताततै उज्यालो छ
भावी महिमा नदेखे त जताततै अध्यारो छ ।

(९६)
मेरो प्रभु, मेरो इश्वर रहनलाई गाह्रो भयो
झट्टै लिन आउ यो ज्यान थिलो थिलो भयो ।

खोकिलामा लुकाउ तिमै्र हातले खुवाउ मलाई
सक्दिन बस्न अब टाढा यो मन जलाई जलाई
निको भएर रमाउँदै तिम्रै आँगनमा खेल्न देउ
थाकेँ भने त निदाउँला नि लेटुँला म तिम्रै छेउ ।

प्रभुको आषिश धारा बिना धारा केछ र संसार?
उहाँकै हो जीवन सारा कसैले बिचल्ली नपार
अरुलाई सिकाउने मन आफैँलाई संझाउ कसरी
प्रभु बिना चल्दैन जोड बग्छ आँसु भेल बगेसरी ।

(९७)
ख्रीष्टको सन्देश सुनेर मनभित्र गुनेर सुनाउन ठाँउठाँउमा जाउँला
आउ सबै मिलेर समयलाई चिनेर यस्तो मौका फेरी काँहा पाउला ।

आलटालमा बसिरहे अलमलमा परिरहे यो समय जति टलेर गैजाला
येशू आउने बेला भो बिश्वास गर्न बाकीँ छन शैतानले तानेर लैजाला
बल गर जन हो आषिश ल्याउने हो भने अल्छी गरे बल्छीमा परिन्छ
बल बुद्धि भरेमा अनि मिलिजुली गरेमा, सातै सागर पनि ता तरिन्छ ।

माहान आज्ञा गरौ याद प्रतिज्ञाको गरौ बात एकएक अगाडी बढ्नुछ
आत्मिकि हतियार भिरेर तयार होऔ पहिला त गोल्यतलाई ढाल्नुछ
हारनेछ यो शैतान ता बिजय छ येशूमा यो संसार छ उनकै हातमा
आउ सबै नभुल है, बाधाहरु चिरेर रमाउँदै जाऔ मुक्तिको साथमा ।

(९८)
हे अ‍ैले हो कि भरे हो वा भोलिसम्म अड्ने हो,
जिन्दगीको भर छैन
तिमीलाई कस्तो छ साथी मेरो प्रभु येशू हुन,
मलाई ता डर छैन ।

हे येशू बिना आत्माले, नरक जानुपर्छ है
अर्को जुनी पाईदैन,
हो जीवन सत्य उनी नै मुक्तिदाता उनी नै,
अर्को ईश्वर चाँहिदैन ।

हे धनी गरीव बुद्धिमान, बादशाहा जानलाई
छुट्टै बाटो कुन छ र?
बिश्वास गरे तरौला नत्र रुदै बसौला,
अन्तिम बाटो येशू हुन ।

(९९)
चाँडै आउँदैछु है... दुलही बाटो हेरी राख है
अंगालोमा बाँधुला, मीठो मीठो माया गासुँला
हृदय धोइराख है दुलही, श्रृगांर गरी राख है ।

आगोले खारेको सुन झैं रागले झारेको धून झैं
सेतो बस्त्रमा सिँगारुँला महिमाको मुकुुट दिउँला
सबै दोष मेटिदिउँला आँखाको आसु पुछिदिउँला
खुशी भई राख है.... दुलही मुस्कुराउँदै पर्ख है ।

त्यो सुन्दरता तुल्य के छ र, फूलझै उजेली छौ
घुम्टो भित्र लुकेका नयन, टल्कने रुप दाग छैन
महको मीठास ओठमा दूध नै बग्दछ जिब्रोबाट
अत्तर घसीराख है.... दुलही अत्तर छरीराख है ।

(१००)
समय आगो हो टिप्न सकिँदैन,
समय ज्योति हो भेट्न सकिँदैन
दिन रात हिँड्छ रोक्न सकिँदैन,
पाईला जाँहा छोडछ मेट्न सकिँदैन ।

समयले मान्छेलाई हसाउँछ रुवाउँछ
समयले मान्छेलाई हराउँछ जिताउँछ
समयले मान्छेलाई फुलाउछ फलाउँछ
समयले मान्छेलाई ढलाउँछ गलाउँछ
समय शक्ति हो जित्न सकिँदैन
समय रङ्ग हो फेर्न सकिँदैन
समय भक्ति हो मोड्न सकिँदैन
समय मुक्ति हो त्याग्न सकिँदैन ।

समयले नै मान्छेलाई दुनिया देखाउँछ
समयले मान्छेलाई दुनिया छुटाउँछ
समयले मान्छेलाई परमेश्वर चिनाउँछ
समयले मान्छेलाई स्वर्गमा पु¥याउँछ
समय आशा हो मार्न सकिँदैन
समय मौका हो टार्न सकिँदैन
समय दुःख हो दुनिया दुःखाउँछ
समय सुख हो प्रभुमा मिलाउँछ ।

(१०१)
हे... ... मलाई माया गर्ने प्रभु मेरो नजिक आईदिनुहोस
यो आँखाको अन्धकार हटाई हृदय झलमल पारिदिनुहोस

म चाहान्छु आत्माको शक्तिमा भरिन र सुन जस्तै खारिन
बग्नुहोस् म भित्र छताछुल्ल र छङ्ग छङ्ग बग्ने खोला जस्तै
पखालिदिनोस हृदयको फोहोर ओहोर दोहोर गरिरहनुहोस
सजाउँने फूलझै बनाएर स्वर्गिय आँगनमा अटाईदिनुहोस

हे... ... मलाई प्यार गर्ने प्रभु मेरो साथमा रहिरहनुहोस
यो मनको लोभी पर्दा हटाई हृदय झलमल पारिदिनुहोस्

म चाहान्छु तपाईं सँग नै हिँडन भय रहित भै जिईरहन
स्वर्गीय शान्तिमा भरिई रहन, उज्यालो मुहार गराईरहन
यो संसार त्याग्दा स्वस्थ रहूँ, अन्तिम पल आएझै लाग्छ
त्यसैले हो कि कमजोर भएँ, सधै मनले त्यो साथ माग्छ

(१०२)
कसरी बुझौ जिन्दगीको अर्थ यो त बतासको झोका जस्तै
तर प्रभु बिना जिउनु मर्नू यो त केवल एउटा धोका जस्तै

शरीरको आँखाले के के देख्छन, मनलाई व्यर्थमा रुन पार्छ
देखिने थोकहरु के के छन र स्थीर, नबुझ्नेले जीवन मार्छ
किन दैव लाग्यो भन्छन कतिले तर मरेको हैन तरेको जस्तै
नयाँ बोट बन्छ अनाज फल्छ यो त बीजन छरेको जस्तै ।

काहाँ छ शान्ति आनन्द बिश्राम बोटको हाँगै काटिएर गए
कसले नछाँटी राख्छ दाखको बोट त्यसमा कुनै फल नभए
किन हसिँया लाग्यो भन्छन कतिले मर्न हैन भर्नलाई फल
तर प्रभु बिनाको मान्छे खाली अन्धाले हात्ती छामेको जस्तै ।

(१०३)
दुई दिनको जिन्दगी यो केही छैन भर
अरु सामु हास्दै बोल्दै हिड्नु पर्छ तर
कतिबेला ढलिजान्छ कस्लाई थाहा छ र?
सधै भरि हृदयलाई जोगाई राख्ने गर ।

चोट लाग्ला दाग लाग्ला घूँडा झुकिजाला
रुँदा रुँदा चिन्ता र पीरले आँखै सुकिजाला
घुम्ने चक्र घुमे पछि त रोकिने छ एकदिन
तिम्रो साथ येशू सधैं छोडने छैनन् एकछिन् ।

रात भरिको सपना पनि छिन मै पो हराउँछ
एकछिन त मनलाई चन्चल चन्चल गराउँछ
त्यसको भरमा जिउनेहरु दुखै ता बढाउँदछन
प्रभुबिना आत्मा र शरीर संसारमै सढाउँछन ।

(१०४)
(यो मेरो घर)२
अबचाहिँ मलाई छ छोड्ने रहर

कुनबेला खडा हुन्छ कुन बेला ढल्छ
कुनबलेला आँधी आउँछ कुनबेला गल्छ
मलाई त थाहा छैन, थाहा हुने भए
प्रभुकै घर जाने थिएँ सधैलाई जाने थिएँ ।
(यो मेरो घर)२
अबचाहिँ मलाई छ छोड्ने रहर

पाहुना जस्तै भई आँए अनि यहा खाँए
खुशी र सन्तोष भई तर कहिले अघाँए
यो शरीरको डेरा तर एकदिन छ सार्नु
नबुझेर किन यो मन छियाँ छिँया पार्नु ।
(यो मेरो घर)२
अबचाहिँ मलाई छ छोड्ने रहर

जुन दिन बिश्वास गरें घर उनकै भयो
तरपनि धर्मराउँछ कहिले काही मन यो
कुन बेला येशु आउँछन मलाई भनिदिए
उनकै घर जानेथिएँ यो घरछोडि जानेथिएँ ।
(यो मेरो घर)२
अबचाहिँ मलाई छ छोड्ने रहर

(१०५)
जाहाँ जान्छौ तिमी रहन्छ छायाँ हजार हजार छ मेरो माया
क्रूसको रगत सुकेको छैन अपार छ अपार तिमीलाई माया ।

आउ आउ मेरो घरमा आउ खेली खेली काखमा सधै रमाउ
खुशीखुशी छ तिम्रै सदा साँचेको सत्यको बचन सधै समाउ
हूँ तिम्रो परमेश्वर एउटै ईश्वर अलिकति बिश्वास लिई आउँ
फेरी भेट याहा नभएसम्म अलिकति शान्ति साथ लिई जाउँ ।

कृपालु भएँ म आयु थपिदिँए अनमोल रगत मैले नै बगाएँ
बिना बलिदान तिम्रो हात समाए, मृत्युलाई नि पार लगाएँ
म प्रभु हूँ तिम्रो, तिम्रो खातिर मानिस भएर जगमा ओर्लिए
सुन्दैछौ कि छैनौ बचन मृद आवाज भै हृदय भित्र ऊर्लिएँ ।

(१०६)
म त एकलै प्रभु जिउदैछु यहा मेरो साथ अरु को छ र ?
जहाँ जाउँ मान्छेको मुख मात्रै छ, दुनियाँमा कसको भर ?

पानीमा जाउँ कि आगोमा जाउँ या उर्लने नदीमा जाउँ
म डुव्ने छैन म जल्ने छैन तपाईं नै हुनुहुन्छ मेरो नाउ
तपाईंभन्दा अरु कोही छैन ईश्वर न त कोही बनेकै छ
हे मेरो उद्धारक मेरो जिन्दगी, मेरो श्वास तपाईं मै छ ।

संसारको कुनाबाट बोलाउनु भयो प्रसंसा गर्न रच्नुभयो
अन्ध आँखाँ खोलिदिनुभो बहिरो कानलाई खुलाउनुभयो
मरुबीच तिर्खा मेटिदिनोस सुख्खा जमिनमा तेल बगाई
के बलिदान दिउँ र म खै, घन्यवाद छन् सदा सदालाई ।

(१०७)
प्रभु तपाईको त्यो उपस्थिति जहाँ म जाउँ त्यही नै छ२
कहाँ जाउँ कहाँ म लुकुँ२ मलाई भेटने ज्योति त्यही छ

अन्घकारले छेक्दैन मलाई बादल सागरले छेक्दैन मलाई
के फाइदा छ र भाग्न खोजेर मेरै पापले राख्दछ जलाई
हृदयमा घृणा छ कि केही जाँचेर मलाई क्षमा गर्नुहोस्
शुद्ध हृदय सृर्जिएर स्थीर अनन्त मार्गमा हिड्न दिनुहोस ।

जव म पुकार गर्दछु तव मेरो प्रार्थानालाई सुनिदिनुहोस
गर्जदै हिड्ने नाश पार्न खोज्ने सिंहको मुख थुनिदिनुहोस्
दिनदिनको रोटीमा खुशी हुन्छु हर पाईलामा बिजय पाउँ
अद्भूत शरीर बनाउनुभयो जीवनलाई तोडेर काँहा जाउँ ।

(१०८)
बाचुँन्जेल सम्म थरिथरी चाहाना मरेपछि ईश्वरको काखैमा
तर म नै हूँ भन्ने जो छ पापैमा रुनुपर्दछ सधै त्यो पाखैमा ।

मलाई मलाई भन्दछन सबै कति दुख गर्छन् तर छैन बशको
यो संसारको धनमा लाग्दछ खिया स्वर्गमा चैं होला कसको ?
आज हो कि भोलि श्वास जान्छ छोडि यति कुरा राखौ मनैमा
तर म नै हूँ भन्ने जो छ पापैमा रुनु पर्दछ सधै त्यो पाखैमा ।

तेरो के अधिकार छ र शरीरमा तेरै इच्छामा बाँच्न सक्दैनस
भन्दैछन प्रभुले मानिसलाई हेरेर, आफ्नो अड्डी धेरै नकस्
जसले इन्कार गर्छ प्रभुलाई पछि जल्दछ त्यो नर्कको रापैमा
तर म नै हूँ भन्ने जो छ पापैमा रुनुपर्दछ सधै त्यो पाखैमा ।

(१०९)
यी पीरहरुले पुरै गाडे व्यथाहरुले गाल्यो
किन प्रभु संसारलाई पापी मृत्युले ढाल्यो
भलबाढीमा डुव्दै थिए किन मलाई तान्यौ
भन प्रभु थाहा पाउँ किन मलाई छान्यौ ?

म चुपचाप भै बसिरहदाँ धेरै पाँए कष्ट
काँहा गएर के गर्ने हो पारिदेउ स्पष्ट
सपनानै होस कुरा गर स्वर सुन्न पाँउ
तयार छु है भेट्नलाई कसरी म आँउ ।

तिम्रै हातको रचना हुँ म के मा फूर्ती गरुँ
कति छ र यो प्राणमा श्वास? कसरी तरुँ
प्रभुविना यो जिन्दगीको कस्तो होला गति
तन मन प्राण सबै तिम्रो सुधारिदेउ मति ।

(११०)
बाबाको घर आमाको माया येशूको लागि छाडेर आँए
तर तपाईंको इच्छा के हो प्रभु जीवनसगै कष्ट पाँए ?

कहिलेकाँही सारै पर्छ सहन आनन्द मानी खुशीमा रहन
समालिन्छु फेरी उही बचनले जाँहा छन् प्रतिज्ञा गहन
बरु साथै लगे मुक्ति पाउँथे संसारका सबै व्यथाहरुबाट
कति बस्नुहुन्छ त्यो मौनतामा देख्दिन कतै उम्कने छाँट ।

देखाउ अब बाटो कतै दर्शन देउ न, के सेवा हो गर्ने
चाहाना त थियो म जस्तै दुखीको हृदयभरी खुशी भर्ने
धन दौलत छैन, ज्ञान छैन माग्दिन अब भरिदेउ भनी
नासिने थोक चाहिन्न प्रभु सेवामा मात्र हुन पाउँ धनी ।

(१११)
प्रभु आत्माको त्यो खोला मेरो आत्माभित्र बगाई
यो ढुंगाको हृदयलाई कोलम र नम्र पारिदिनुहोस

म ता डुवेछु मेरै पापले त्यो हातले तानिदिनुहोस्
मूर्तीहरुको त्रन्धनमा अल्झिएछु लौ छुटाईदिनुहोस्
रुने र देख्ने मन दिनुहोस्, कसरी जीवन त्यागेछु
कठोर भई म हिँडेछु, जीवित प्रभुलाई मुख मोडेछु

किन आँखा अघाउदैन, मनले भयो कहिल्यै भन्दैन
उड्दछ मन चारैतिर अर्ती र उपदेश किन सुन्दैन
तपाईं बचनमा तृप्ती छन पूरा बिश्सास गर्न सकूँ
हृदयमा भोक जगाईदिनुहोस रोटीले मन भर्न सकूँ

0 comments

Write Down Your Responses